Hep Ankara hayaliyle büyümüş biriyim. Üniversitede Ankara’da arkadaşlarımla olmak hayali vardı hep aklımda. “insanlar plan yapar, tanrı gülermiş” sözünü yaşayarak öğrendim hayallerim sayesinde. Üniversite tercihlerimde Ankara olmayınca İstanbul’a yer vermedim, kesin bir kararla Isparta’ya taşındım. İstanbul pek çok şeyin başkenti olduğu gibi iş hayatının da başkenti olduğu için beni kendine çekmesi çok sürmedi. Toplantılar, buluşmalar derken memleketimden çok İstanbul havası solumaya başladım, nitekim sömestrı İstanbul’da geçirdim, yaz tatilini de İstanbul’da geçireceğim. Çalışmaya geldiğim bu şehirde bir gün yaşayabilmek de istiyorum 
Sonra geri döneceğim. Fakat artık herkese tavsiye ediyorum hayatının bir döneminde İstanbul’u görmeli insan, havasını solumalı, İstanbul’u yaşamalı.
Cahit Külebi’nin İstanbul şiiri Yaşar Kurt’tan gelsin bugün bana ve size. İstanbul ve düşündürdükleri için.
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar’da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.Sonra âlem değişiverdi
Ayrı su, ayrı hava, ayrı toprak.
Sonra âlem değişiverdi
Ayrı su, ayrı hava, ayrı toprak.
Mevsimler ne çabuk geçiverdi
Unutmak, unutmak, unutmak.Anladım bu şehir başkadır
Herkes beni aldattı gitti,
Anladım bu şehir başkadır
Herkes beni aldattı gitti,
Yine kamyonlar kavun taşırFakat içimde şarkı bitti.
-Cahit Külebi
http://fizy.com/s/1aifrt
Bu yazı Yeni Rakı Bi’ Büyük Fest projesi kapsamında yazılmıştır.
sana katılıyorum. istanbul’un havası mutlaka solunmalı. bende bi kaç kere gittim çok beğendim